#FinaLEE

Matagal na ring hindi ako nakapag-update ng blog na ito. Wala na kasi akong masyadong panahon para pagtuunan ito ng sapat na oras. Biglang handog muli, narito ang isang blogero na naging sobrang bait sa akin (alam kong alam niya kung bakit). Matagal na niyang nasagutan ang ipinadala kong “e-mail interview” noon ngunit ngayon ko lang mapa-published (Naghintay kasi ako sa kasunod na bahagi ng interview:p). Siya ay walang iba kundi si Christian Melanie Lee. #FinaLEE, it’s your time to shine!

Isang rakista? Hindi, galing rakista.com lang ang larawang ito.

Name/alias: Christian Melanie Lee
Birthdate: 11/25/1980
Age: 32
Location: Quezon City
School: FEU Fern College (also known as FEU Diliman)
Course: Information Technology
Awards received: #7- Top 10 Emerging Influential Blogs for 2012, Top 6 contender for Blogger Manila’s Blogger Apprentice Challenge 2012
Civil status: Single
Blog name: Blogged: Eccentric Yet Happy / Social Media PH
Blog URL: http://www.eccentricyethappy.info/ http://socialmediaph.net

Twitter username: @eccentricmelai/ @ph_socialmedia
Favorite Hashtag: #SakitSaBangs
Favorite Pinoy Movie and Song: Song from Sandwich and Kjwan. Sa movie: OTJ
Favorite sleeping position: nakatagilid
Sexiest word: luscious
Sexiest game:
Sexiest time of the day: In the evening
Hottest Film: madaming hottest film. Siguro ung OTJ, I haven’t seen the film pero ok ung storya nung pelikula.
Hottest website: probably Rogue Magazine Philippines.
Pick-up Lines: Para kang stats ng blog ko, oras oras kitang tinitigna.
Collection: I’m now collecting blogger shirts and seminar shirts.
Share a rare word: rare word for me, kaputs! (a friend of mine always saying this whenever he’s saying goodbye to us.)

“JUST FOR FUN” QUESTIONS
1. Sino ka sa loob at labas ng blog world?

Ako ay isa sa mga admins ng Pinoy Bloggers sa Facebook, researcher sa 2 kong kliyente na madalas nag blogger outreach sa mga campaigns nila sa Amerika at Canada. At saka Blogger at Social Media enthusiast.
2. Ano ang kwento bakit naisipan mong pumasok sa mundo ng mga blogero?

Naging libangan ko lang ang pagblog, pero nung Makita ko na pwede akong magshift from personal to lifestyle blog…madaming opportunities na dumating sa akin.
3. Ano ang mga bagay na natutunan mo mula sa pagbablog? Ano ang mga di makakalimutang karanasan sa pagba-blog?

Yung pagiging updated ang mga pinagpost sa blog ko. Isa siguro sa hindi ko makakalimutan na karanasan ay yung may nagtroll sa comment box ko sa 1 blog post ko nung nagsisimula pa lang ako magblog. Naovercome ko yun nang sa 1 pinagcontributan ko na blog nangugulo ung taong yun. Hindi nya alam na natrace ko kung sino ung nambully sa akin.

4. Ano ang ilang “facts” na hindi namin alam tungkol sa iyong blog?

Naka tatlong beses palit ng theme ang blog ko na Blogged: Eccentric Yet Happy at hango sya sa isang naging blog ko sa Tumblr. At ung Social Media PH ay nakaplano talaga magsimula pagkatapos ako nanalo sa Top 10 Emerging Influential Blog pero ung dati kong tech blog muna ang nilaunch ko noon.

5. Ano ang responsibilidad ng isang blogero? May maipapayo ka ba sa mga kapwa mo blogero at sa mga nais maging blogero?

Isa sa mga responsibilidad ng isang blogero ay dapat orihinal ang iyong post at akma sa iyong niche ang mga pinost mo. Wag mangopya ng post ng ibang blogero. Sa mga nais maging blogero, lagi kong sinasabi: Blogging is passion. Ipakita mo na may angking talento ka sa pagblog, maging malikhain ka sa mga gagawin mo sa blog mo.

6. Ano ang madalas laman ng bag na gamit mo?
Ang madalas na laman ng bag ko ay: netbook, USB connector, headset, wallet, Seretide (gamut ko sa hika), suklay, powder, bimpo, jacket.

7. Craziest thing you’ve done noong grade school days mo? high school days mo? college days mo?

Craziest thing na nagawa ko nung grade school ako ay nung mag grade 4 ako, imbes na maglaro ako ay nagbabasa ako ng encyclopedia. Nung high school, tinuruan ako ng kaibigan ko ng sayaw…imbes sa classroom nila naming ginawa, sa corridor ng hallway namin ako tinuruan. Nung college ako, hindi pa uso ang DSL na connection, kupad pagong ung dial up connection namin at try ko gumawa ng unang blog ko sa Geocities. That was year 2000. Hindi ko lang natuloy noon magblog, mahal ang linya ng dial up noon.

8. Pinakamalaking halaga ng pera na nahawakan mo?

Around 16,000 pesos. Yung total ng kinita ko sa 1 part time job online plus ung ibang raket ko nung last year.

9. What can you say about GMA, ABS-CBN, and TV5? Best and worst PH’s TV series?

Sa GMA, ABS-CBN at TV5, magaganda naman ang mga palabas. Kaso, ako ung walang time talagang manood. Best TV series, ung Pangako Sa Yo ng ABS. wala naming pinakaworst na napanoodkong TV series.

10. Coffee, Milk or Tea? Beauty or Brain? Handsome or Hot?
Coffee addict kasia ko. Brain. Kung handsome or hot, pwedeng both.

11. Inspirasyon mo sa buhay? Yung mga readers ko at yung mga taong sumusuporta sa lahat ng ginagawa ko ngayon.
12. Describe yourself bilang estudyante noon? Bilang isang dilag ngayon? Bilang isang mommy soon?

Ako ung estudyanteng strict at ayaw ma-late sa class. Kayod marina ako ngaun dahil sa daming ginagawang trabaho online. Kung magiging mommy ako, I will be the best mom sa magiging anak ko.

13. Describe your sex life in one word.

Naku, zero. LOL
14. Your way to say I’m sorry? Your way to show your anger?

Dinadaan ko sa sulat ang pagsorry ko. Pag nagagalit naman ako, matindi. Dinadaan ko sa hagis ng gamit.

15. Favorite line or quotations?

16. Latest updates sa buhay mo?

I’m currently handling 2 clients sa Odesk as a Virtual PR assistant, Social Media Marketer. Busy din ako pag gawa ng bago kong blog.

YOUR THOUGHTS ON…
Social Media: Social Media kasi ngaun, nagemerge na sya. Dadami pa ang mga social networking sites na magugustuhan ng mga netizens.
Blogging: Blogging is passion. Kung gusto mong makilala sa blogging community, you must be a great example sa ibang bloggers.
Life: Life is beautiful. Enjoy every minute of it.
Success: Having success in your career, you want to explore a lot of things.
Education: Education for me is important to fulfill your dreams.
Happiness: Happiness is around you whenever you’re inspired.
Love: Love is eternity. Makikita mo ang love pag kusang dumating sayo ung taong magmamahal sayo.
Virginity: Secure your virginity dun lang sa papakasalan ka.
S3X: If you having sex with someone, be sure lang na you’re doing safe sex.

Justice in PH: Justice delayed naman palagi. Sana lang magpag concentrate sila sa pagpataw ng parusa sa mga dapat parusahan na mga tao.

Online Games: Madaming naadik ngayon sa online games. Moderate lang kayo maglaro.
Long Distance Relationship: Mahirap na may LDR. Mahirap masaktan pag nalaman mong may iba ung bf/gf mo.
OFW: Ang mga OFW ngayon…sila ang bagong bayani natin. Nagpapakahirap na magtrabaho para sa pamilya nila.
Friends: Having a long lasting friendship will test you sa mga problema.
RH Law: With the RH Law, dapat ayusin nila muna ung batas. Kasi may mga tao pa na nde marunong intindihin kung ano ba talaga ang RH law.
PNoy: For Pnoy, he done a good job as the president of our country. Kaso, ang dami lang pumupuna sa kanya, lalo na sa mga controversial na issues ngaun.
PDAF: Scrap PDAF!

5WHAT IF’s…
1. What if may time machine ka, anong panahon o pangyayari ang gusto mong
balikan?

Siguro ung college ako. Madami akong dapat ayusin nung nagaaral ako.
2. What if bibigyan ka ng power na lumipad, saang lugar ka pupunta at sino ang iyong isasama?

Gusto kong pumunta ng Niagara Falls sa Canada. Gusto kong makasama best friend ko, si Nei.
3. What if papipiliin ka: Yaman, Kasikatan, o Hitsura? Anong pipiliin mo at bakit?

Hitsura. Kasi kung may yaman ka nga at sikat ka, anong silbi ng hitsura mo pag wala ka nung dalawang bagay na yan. May mga tao kasing mapanghusga sa hitsura ng 1 tao.
4. What if lilisan ka na ngayon, anong huling hiling mo?

Last wish ko, maaccomplish ko lahat ng ibang bagay na gusto kong gawin habang bata pa ako.

5. What if gagawa ka ng aklat, anong pamagat ang gusto mo?

Life of a multitasking blogger.

Best Regards

Christian Melanie C. Lee | Eccentric Yet Happy
Blogger | Researcher | Online Publisher | Freelance Writer

M: +639273181135
E: lee.christianmelanie@gmail.com
admin@eccentricyethappy.info

Twitter:
@eccentricmelai
@ph_socialmedia

Facebook page:

Facebook | Eccentric Yet Happy
Facebook | Social Media PH
Facebook | Poems Over Coffee
Facebook | Real Men Don’t Buy Girls

Blogs:

Eccentric Yet Happy
Social Media PH
Poems Over Coffee
Tumblr | Eccentric Yet Happy

#7- Top 10 Emerging Influential Blogger for 2012

Top 6 Contender – Blogger Apprentice 2012

BOOM Nakaraos si Gangster!

Angel and Luis in Japan (Photo taken from: push.abs-cbn.com)

Ilang buwan na rin ang lumipas na hindi ako nakapag-post o nakapag-update dito sa blog na ito. Parang dumaan lang ako sa sinasabi nilang “awkward stage” of blogging di ba? Yung tipong nakakalito; yung feeling na parang nagdadalawang isip ka sa dahilan o purpose kung bakit ka ba talaga magpapatuloy pa sa pagba-blog. Parang may nagsasabi sa akin na, “boy may buhay ka sa mundo ng realidad na dapat mong pagtuunan ng pansin kaysa paggugol mo ng oras sa blogosperyo.” Marahil ay isa ang mga ito sa dahilan (maliban pa sa katotohanang tinatamad lang talaga) kung bakit ako’y biglang nanahimik; pilit kinalimutan yung kaunting stress na dulot ng intensyong makagawa ng makabuluhang akda at sinubukang makapagpahinga ang makukulit kong imahinasyon. Ngunit habang dumaan ang mga buwan ng katahimikan, ramdam ko na parang may kulang. Ang hirap mag-move on sa dati mong nakasanaya’t kinagiliwan. Parang katulad lang sa bigat na naramdaman noon nina Angel Locsin at Luis Manzano noong sila’y naghiwalay. Ngunit sinong mag-aakala na magkakabalikan pa talaga ang dalawa ngayon? Kaya nga rin siguro’y huwag kayong mabibigla kung ako ngayo’y muling nagbabalik. Sinusubukan muling pamunuan ang iniwan kong kaharian. At sa puntong ito ng aking post ay alam kong malapit na akong makaraos. Malapit ng pumutok ang bagong bugso ng kakulitan ng inyong lingkod. Ngunit sabi nga sa isang tv ad, “hindi ba pwedeng happy lang, walang ending?” Kaya I’ll make it sure na may kasunod pang maraming happy posts dito kahit matapos man ang binabasa mong ito. Sana’y masabayan mo ako. Boom panes! Boom nakaraos! Boom patok! So, are you now ready for dating a gangster?

Behind that Move

“Bawal ba ang utang ngayon? Bukas kaya?”

Kamakailan lang ay mukhang ikinabigla ng ilan kong mga kaibigan ang hiling kong pabor sa kanila (isa ka ba sa mga nakatanggap ng text/DM/PM ko?). Alam kong nakakahiya, ngunit iyon lang ang tanging alam kong option na kaya kong gawin sa mga sitwasyong iyon. Wala na akong pakialam kong ano ang iisipin nila. Ang mahalaga na lang sa akin ay ang ideyang kailangan kong makaraos kaya kailangan kong subokan. Sa punto ding ‘yun, alam kong ‘di ko kayang harapin ang problemang kinakaharap ko at kailangan ko ng tulong nila — ng mga itinuturing kong kaibigan. Ang nakakatuwa, hindi nila ako binigo. Ang iba sa kanila, kahit halos pareho na kami ng pinagdadaanan, ay nakahanda paring magbigay ng pag-asa at simpleng ngiti. Ngunit kahit may iilan na naging deadma lang, alam kong may rason sila kung bakit, kaya move on na lang tayo. Naiintindihan ko sila.
At dahil nga sa karanasang iyun sa buhay ko, ngayon ay mas namulat na ako na kailangan pala talaga na alam mo kung ano ang mga priyoridad mo sa buhay at kung ano yung “wants” lang. May mga bagay na pwede nating isantabi muna at unahin yung mas kailangan natin. Mahirap ang panahon natin ngayon kaya kailangang magtipid-tipid din.Ikaw, “are you good at delaying gratification?”, that is the question na ikaw lang din ang makakasagot. Sa huli, sana’y maging tunay na kuripot ang iyong final decision sa pagharap sa mga ganitong klaseng sitwasyon. Hawak mo naman ang lahat. Tandaan mo na lang palagi, nandito ako para umalalay sa’yo anuman ang magiging kwento mo. Sana nga ako na lang, huwag lang kayo. :p

P.S.
To You: Magbabayad naman ako at hindi ako tatakas, kaya huwag kang mag-alala. Salamat nga pala. Text2x na lang.

Isa at Dalawang Itlog

(Photo taken from: areyoufinishedyet.com)

Bagamat hindi naging madali para sa akin kung paano hatakin ang lubid ng pagba-blogging, nakakatuwang isipin na nairaos ko rin naman ito at heto nga’t 2nd Anniversary na pala ng blog ko (January 27). Mabibilang lang ang mga tagasubaybay ko at ang mga natatanggap kong komento dito, ngunit ang lubos na pinanghahawakan ko ay ang karangalang makilala at maging kaibigan ang ilang mga kilalang blogero na naging inspirasyon ko (ang FC ko kasi). Sa panahong inilaan ko sa munting bossing kong blog, mas napatunayan ko sa sarili ko na kaya ko palang mag-isip, kaya ko palang magsulat, kaya ko palang gumawa ng kwento, at kaya ko palang magpatawa sa mga simpleng paraan na alam ko. Higit sa lahat, mas napatunayan ko na kaya ko palang maging makulit kahit sa ilang karakter lang na nabuo ko. LOL. Minsan naman kapag may nakaka-appreciate sa post na nagawa ko, parang nakakataba lang talaga ng puso; sobrang nakaka-proud sa sarili. Nakakalimutan ko yung hirap at sakit ng kalooban tuwing nauubusan ako ng magagandang ideya at walang maisulat. At sa pagpapatuloy ko, tiyak kong napakarami ko pang maaaring matutunan at mararanasan na kasama kayo. Nangangarap rin ako na sana’y sa kabila ng madilim kong mukha (na laging pinapantasyahang makilala) ay matatandaan ako bilang isang blogero na may isa at dalawang itlog na mukha; ang blogerong ang pagiging kampeon ang nais ipakita. Kahit kunti lang, sana maabot ko ang hangaring ito sa pagdaan ng mga taon.
At sa puntong ito, nais ko lang magpasalamat sa lahat ng may-ari ng mga larawang ginamit ko sa blog ko at sa lahat ng mga napadaan sa kaharian ko. Malaki kayong tulong sa pagsikat ng araw ko. At sa lahat naman ng mga nasaktan ko (wish ko lang wala!), humihingi po ako ng kunting pag-unawa mula sa inyo. Minsan kasi, nagiging beyond limit na pala ako ngunit hindi ko alam. Honesto, pangako ko sa inyo, ipu-push ko ang mga tunay nating kwento — ang mga kwentong kahit gaano man kaliit ay may malaking halagang hatid. Hiling ko lang din, sana’y mas kumapit kayo sa katawan ng blog ko dahil libre ang pasabog na ihahanda ko habang kasama kayo. DEAL or NO DEAL? Ipaalam n’yo lang sa akin; bukas na ang pintuan ko d’yan sa baba. Bilis na! 🙂

Kwentong Honesto sa Bayan Ko

Honest ‘to, Promise!
(Photo source: http://www.abs-cbn.com)

Sa pagbungad ng panibagong taon;
Kwento ng Pilipinas kaya’y anong magiging hamon?
Tanong nina Kris at Edu na “GKNB?”;
Masasagot ba ng Pilipinas ngayon ng game na?

At dahil ang kwento ng buhay ay parang gulong;
Pakikipagsapalaran ni PNoy para sa bayan ay saan ba hahantong?
Maisusulong pa kaya niya ang malawakang katuparan ng tuwid na daan para sa mga boss ng bayan?;
O di kaya’y makikisabay na lang tayo kay Sarah G. na kumanta ng ikot-ikot lang dahil tanggap na nating ang pangako’y wala pang tiyak na patutunguhan?

Ngunit ang mas nakakalungkot pang isipin sa panahon ngayon;
Marami sa atin na imbes makiisa para sa pagbangon ay nagkukunwari lang at may iba palang intensiyon.
Halimbawa na lang ay ang mga rally dito’t rally doon ng ilang grupo d’yan sa lansangan;
Hangarin ba talaga nila’y tunay na para sa taong bayan?

Sabi nga ng isang OFW kong nakilala;
Kadalasan kapag nasa ibang bansa, sa kapwa Pinoy daw ay ‘wag agad magtitiwala.
Tanong ko sa kanya kung bakit niya nasabi;
Sagot niyang matindi, “madalas kasi ay may crab mentality”.

Kaya sana dumating ang araw na tayong lahat ay magkaisa’t magbago na;
Upang bawat Juana’t Juan ay nakataas noo na lalakad sa daan.
Ang pag-unlad ng bayan ay pag-unlad ng mamamayan;
Ngunit imposible ang lahat kung ang bawat isa’y hindi makikipagtulungan.

Ikaw, ako, kasama kayo;
Tayo ay Pilipino at kwento natin ang lahat ng ito.
At sa laban nating ito na tila Yolanda man sa laki;
Panlaban natin ay bayanihan at ang sikat na sigaw sa EDSA ni Tita Cory.

How to start a new year?

Let’s aim for a better 2014!
(Photo source: http://www.phillymag.com)

Heto na naman at bagong taon na. Tiyak gasgas na naman si New Year Resolution nito. Upang maiba naman, nais kong ibahagi ang 20 for Teens mga Pampa-gana sa buhay na tiyak swak lang sa budget ninyo. Yung kayang-kaya lang sa bulsa ika nga. Ready na?

1. Mas kilalanin ang sarili ngayong 2014. Sarili muna bago ang iba di ba? Kapag kilala mo ang sarili mo, mas magiging palaban ka kahit ilang rounds pa.

2. Ang buhay ay pag-ibig kaya be inlove and stay inlove; pero dapat magaling ka sa Math ha, para makuha mo ang proof ng 1+1=0.

3. Always count your blessings and don’t forget to share your blessings.

4. Explore new positions, new possibilities, and new opportunities. Be creative!

5. Read books and start to travel. Don’t be mediocre. Start to shine on top.

6. Exercise ka naman kahit kunti lang. Twice a day will do. Mabuti na yung healthy.

7. Huwag kalimutang kumain o kaya’y magluto ng makakain. Mahirap ang may kumakalam na sikmura sa totoo lang.

8. Subukang makipag-usap paminsan-minsan. Huwag yung puro push and touch na lang sa screen na hawak.

9. Subukang kumita mula sa mga simpleng raket; huwag gastos na lang ng gastos. Mahal ang load ngayon.

10. Huwag kalimutang manalig sa kakayahan mo. Sundin ang sinisigaw ng yung puso. Maki-ihaw na!

11. Maglaro at makipagkulitan kasama ang pamilya o mga kaibigan. Huwag sa di kakilala ha?

12. Makialam sa kwento ng ating bansa at sa buong mundo. May malaki kang maitutulong para sa pagbabago.

13. Subukang maging swerte para sa buhay ng iba. Bawal ang malas at sad ika nga ni Ryzza.

14. Nene at Totoy, huwag maging ADIK sa kasikatan o kayamanan. Withdraw n’yo na yan!

15. Maagang maligo araw-araw at maging malinis. Tandaan: bawal na ang plastic ngayon.

16. Maging tunay na kuripot sabi ni Tito Boy Abunda.

17. Kung hindi mo kaya, huwag mahiyang magpatulong sa iba lalo na kung alam mong libre lang pala. Lol.

18. Huwag masyadong mahangin baka puputok ka n’yan. Mabuti kung sa labas, paano kung sa loob?

19. Naintindihan mo na ba na ang oras ngayon ay napakabilis na? Huwag mag-aksaya; i-sagad mo na ang pakikibaka.

20. Kapag loading ka pa sa lahat ng ito, tandaan mo na lang na narito ako para sumuporta sa’yo. Katropa mo ‘ko, Honesto!

At bilang panghuling punto, nais ko lang namang sabihin na nawa’y maging masagana ang ating bagong taon mga ka-blog. Ingat kayo sa mga paputok ko ha, mas malakas na kasi ngayon. BOOM! :p

2013 in review

The WordPress.com stats helper monkeys prepared a 2013 annual report for this blog.

Here’s an excerpt:

A New York City subway train holds 1,200 people. This blog was viewed about 5,700 times in 2013. If it were a NYC subway train, it would take about 5 trips to carry that many people.

Click here to see the complete report.

#2013BangOnTop: An early yearender

Ang bilis masyado ng panahon, akalain mo malapit na palang mag-goodbye si 2013. Kumusta ang buong taon n’yo mga ka-blog? Sana maayos naman ito at ito’y na-enjoy ninyo. Ngunit bago tuluyang dumating ang hinihintay nating si 2014, nais ko lang sanang balikan o muling bigyang moment ang mga makukulit na experiences ko ngayong taon at siyempre, kasama na rin yung mga kaganapang lubos na pinag-usapan sa taong ito; mga pangyayaring bumulaga at pinagkaguluhan di lang sa twitter at FB kundi pati sa buong bansa. Naniniwala kasi ako na sa bawat balik tanaw natin ay may mabubuo tayong mga bagong aral na s’yang magagamit natin sa susunod na mga taon sa ating buhay. Handa ka na ba? Kung handa ka na, makibang-bang ka na!

1. Ang Lindol sa Bohol at Hagupit ni Yolanda/Haiyan

Nakakalungkot na pati ang simbahan ay di pinalagpas ng lindol sa Bohol.
(Photo source: http://www.philstar.com)

Ang paghagupit ni Yolanda na sumubok sa katatagan ng mga Pinoy. #BangonPilipinas #GiveBackPhilippines
(Photo source: bandera.inquirer.net)

2. Pork Barrel Scam

Ang mga linyang “I invoke my right against self-incrimination” at “hindi ko po alam” tanda n’yo pa ba? Kay Janet Napoles po yan, sa pagharap niya sa Senado.
(Photo source: http://www.interaksyon.com)

3. Eleksyon 2013

Naki-dapat tama ka ba talaga?
(Photo source: http://www.gmanetwork.com)

4. Hiwalayan sa Showbiz

Ang sweet nila dito di ba? What happen po?
(Photo source: http://www.abante.com.ph)

At their shining moment…
(Photo source: baderablogs.wordpress.com)

Azkal at Lobo: The Twitter Love story
(Photo source: whynotcoconut.com)

5. Charice’s Revelation

Opo Tito Boy…
(Photo source: popdust.com)

6. First Pinay Miss World

“Miss World for me treasures the core value of humanity and that guides her into understanding people, why they act the way that they do, how they’re living their lives and I will use these core values in my understanding not only in helping others but to show other people how they can understand others, to help others so that as one, together, we shall help society,”
(Photo source: http://www.rappler.com)

7. Pacquiao VS Rios

Ang muling pagbangon ng Kampeon!
(Photo source: http://www.inewmedia.org)

8. Anne’s mistake

Be strong and move on…
(Photo source: filipinoscribe.com)

9 – 10: Sa puntong ito, para sa sarili ko na lang ito. Salamat mga ka-blog sa buong taon ninyong pagsuporta. Samahan n’yo pa rin sana ako sa susunod kong mga kwento. Merry Christmas and Happy New Year!

Salamat po!
(Photo source: funny2014.com)

Panahon na ang sasagot

“Saan ba nagsimula ang lahat?”, marahil ito ay isa sa mga katanungang minsan ay sumagi sa ating isipan. Sa ilang pagkakataon, alam natin sa ating sarili ang mga dahilan ngunit may ilang bagay sa ating buhay na sadyang kay hirap sagutin kung paano nga ba talaga ito nagsimula. Sa kabila ng katutuhanang ito, pilit nating ipinagpapatuloy ang buhay at nagbabakasakaling sa mga daang ating tatahakin ay matagpuan natin ang mga kasagutang ating hinahanap. Habang hindi kasi natin nasasagot ang tanong na nabanggit kanina ay hindi talaga natin lubusang mauunawaan ang lahat. Minsan nga may isang nagtanong sa Ask.fm kung ano ba daw ang real status nina Ryzza Mae at Bimby? Nakakatawa lang di ba? Anyway, ang ibig ko lang talagang sabihin ay mas magiging malalim ang ating kaalaman sa isang bagay kung lubusan natin itong nauunawaan. Ngunit ang ilan sa atin, hinahayaan na lang maging ‘kampante’ kung ano lang ang hinahawakang akala tungkol sa isang bagay; hindi na sumusubok na mas mapalawak pa ito. Hindi ko rin naman sila masisisi dahil wala ako sa lugar nila at hindi ko rin alam ang tunay na kwento nila. Ang sa akin lang, bawat isa sa atin ay may karapatan at kayang-kaya natin ito kung susubok tayo; kung sisimulan natin. Hindi man natin hawak ang ating oras ngunit hawak natin kung paano natin ito gagamitin. Tandaan lang natin palagi na sa bawat pagkakamali natin, may bago tayong natututunan; sa bawat pagkatalo natin, mas lalo tayong nagiging matatag; at sa bawat pakikibaka natin, mas nakikita natin ang tunay na takbo ng labanan.
Sa huli, umaasa akong kasing sulit ng buy 1 take 1 na burger ang magiging wakas ng ating mga kwento. Kung paano tayo nagsimula, sana’y ganun din tayo magwakas.

Ako si Jose Rizal

(source: joserizal.info)

Sa mura kong isipan ay namulat na ako sa kung ano ang hindi makatarungan. Minsan nga tanong ko kay Nanang, “Bakit ang mga bata hindi maaaring sumali sa usapan ng mga matatanda ngunit ang mga matatanda maaaring sumali sa usapan naming mga bata? Hindi po ata makatarungan yun Nanang?” Samantala, itinuturing kong sa Ateneo nagsimula ang mga maliligayang araw ko at ang impluwensiya ng kapatid kong si Paciano na lubos na naging malapit sa Gomburza ay ang naging dahilan upang mas umusbong ang pagmamahal ko sa bayan. Ang sabi ng Tatang sa akin noon, “Hindi lahat ng bagay ay natututunan sa loob ng bahay“; kung kaya’t sa panahong nag-udyok ang Kuya Paciano na kailangan kong mag-aral sa ibang bansa ay di ko nagawang tumanggi kahit mahirap dahil ang iniisip ko ay ang hangaring magkaroon ng sapat na edukasyon at kaalaman upang balang araw ay makatulong sa aking mga kababayan. Doon sa malayong lugar na iyun, tiniis kong mawalay sa aking pamilya at sa aking mahal sa buhay na si Leonor. Sa mga panahon ding yun ay mas malawak at mas malaya kong nakita ang tunay na kalagayan ng aking bayan; ng aking mga kababayan. Sa tulong ng naisulat kong nobela at mga nailathalang artikulo ng mga kasamahan ko sa La Solidaridad, mas namulat namin ang mga kasamahan sa Pilipinas sa lahat ng hirap at kawalang hiyaang sinapit ng kapwa mga kababayan mula sa mga walang pusong namamahala ng bansa. Ang nais ko lang naman at ng kapwa ko Pilipino ay ang magkaroon ng pagkakataon ang bawat isa na makapag-aral, mamuhay ng maayos, at may pantay na karapatan. Masama ba ang layuning ito?

Dahil ang tunay na labanan ay wala sa ibang bayan, muli akong nagbalik sa Pilipinas at si Simon ang naging katumbas ng aking mapangahas at palabang damdaming nagtaguyod ng La Liga Filipina; isang samahang naging hanggang pangarap na lamang dahil kakarating ko pa lamang sa Pilipinas noon ay agad na akong ipinadakip at pinatapon sa Dapitan — isang islang ang kasama ko ay mga kabundukan at napakalawak na karagatan. Ngunit sa kabila ng nangyari, nagpapasalamat na rin ako dahil kung hindi dahil dito ay hindi ko makikilala si Josephine, ang asawa ko.

(source: commons.wikimedia.org)

Matapos ang apat na taon, hindi pa sila nakuntento sa sinapit ko; ako’y pangunahing iniuugnay sa isang malakihang pag-aalsa ng ilang Pilipinong hindi makapaghintay ng tamang panahon upang labanan ang kasalukuyang kalagayan ng bayan; ang pag-aalsa na nagdulot lamang ng napakaraming buhay na nasayang. Dahil sa laki ng impluwensiya ng mga prayle maging sa desisyon ng pamahalaan, ako’y hinatulan ng kamatayan sa Bagumbayan kaugnay pa rin sa isyung inilaban ko at ni Taviel. Sa harap ng mga kababayan kong kailanman ay hindi ko tinalikuran, mga bala ng baril ang huling hinarap ng aking puso, isip, at katawan.

Ako si Jose Rizal; si Pepe; at ito ang kwento ng aking pangarap na umaasang bukas makalawa ay darating ang lampara para sa aking mga kababayan; ang lampara na siyang tutulong upang maging mas malinaw ang daanan sa pagkamit ng tagumpay na buong buhay kong ipinaglaban.
Mabuhay ang mga Pilipino!

December 30, 1896