Mismo


Noong una ko s’yang makita, di ko alam kung anu ang nararamdaman ko; kakaiba kasi ang pintig ng aking puso. Simula nun, parang parati ko na syang hinahanap at pangarap na muling magkasalubong ang aming landas. Hindi naman kj si moment dahil madalas ko nga syang nakakasalubong sa campus namin. Maingat ko syang ninanakawan ng tingin; mula mukha hanggang pababa hehehe. Di ko alam kung bakit ko yun ginagawa basta ang alam ko masaya ako. Iba ang saya.
Lumipas ang mga araw at buwan, nakakalungkot isipin dahil hindi ko na sya nakikita sa campus. Ilang buwan pa ang lumipas bago ko matanggap na hindi ko na siguro sya makikita. Ang dahilan pala ay nakapagtapos na sya. Isa na syang survivor! Nakita ko kasi picture nya sa isang yearbook. At kahit pa ganun ang nangyari, thankful ako dahil ngayon alam ko na pangalan nya. Nagtry akong i-search pangalan nya sa facebook at yun nahanap nga sya. Then, wow ang next na moment dahil parang unli kong naview-view mga photos nya na hmhmhmm ang saya…Subalit ang masakit nga lang nalaman ko din na in relationship na sya. Ang sakit man pero alam ko na masaya sya kaya masaya na din ako.
Uy mga friends, mga kablog, at iba pa dyan, kung nakarelate kayo magcomment naman dyan. Ngayon mismo! Tnx

About loadplus

This world is now my " new " world! #iPlus1forFun! ;) View all posts by loadplus

One response to “Mismo

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: